Rozdział 15.

Rozdział 15. ‘ Wszystko wyjaśnione’

Nie miałam z nim kontaktu już przez tydzień , nie dźwoniłam  , nie pisałam . Miałam kontakt tylko z chłopcami , oni dzwonili do mnie z pytaniem jak się czuję , czy czegoś nie potrzebuje , że będzie dobrze , że Harry doznał szoku i na razie musi wszystko przemyśleć . Może tak było? A może nie powinnam nic mu mówić ?

Tata ani Kasia o niczym nie wiedzieli , miałam dopiero powiedzieć im o tym jak Harry odezwie się do mnie , ale jak na razie nie robił tego..

Chodziłam do szkoły , nikt o tym jeszcze nie wiedział , było mi głupio o tym mówić obojętnie komu .Wracałam na nogach ze szkoły jak zadzwonił telefon , na ekranie wyświetliło się zdjęcie Harrego . Zadzwonił . Mam odebrać ? A może nie ? Może niech zapomni o mnie ?

-Tak ?-zapytałam.

-Chciałem przeprosić za moje zachowanie .Nie wiedziałam , że tak zareaguje . Nie sądziłem , że w wieku 18 lat będę miał dziecko a moja dziewczyna urodzi je w wieku 17 lat. Przepraszam za wszystko , wybaczysz mi ?-mówił do zdenerwowanym tonem . Widać , że bardzo się bał tej rozmowy.

-Harry , ja nie powinnam Ci o tym mówić , ja przepraszam.

-Nie masz za co mnie przepraszać .Kocham Cię i wiesz , że będę kochał to dziecko zarówno jak Ciebie.

-Ja Ciebie też kocham.

-Spotkamy się ?-zapytał.

-Przyjedź po mnie , jestem przy Abbey Road .

-Będę za 10 min.

Nie wiedziałam czego mam się spodziewać . Tęskniłam za nim , za jego uśmiechem i za jego poczuciem humoru . Siedziałam na ławce przy dużym domu , dzieci jeździły na rowerze , starsza kobieta spacerowała ze swoim psem . W oddali zobaczyłam czarnego Lande Rovera . Wiedziałam , że to Harry . Serce zaczęło bić mi bardzo szybko a On był coraz bliżej mnie.

Zaparkował pod domem i wyszedł z auta. Wiatr rozwiał mu włosy , wyglądał jeszcze bardziej seksownie niż na co dzień .

-Wybaczysz mi ?-zapytał patrząc mi prosto w oczy.

-Wiesz dobrze , że tak. Potrzebuje Cię , tak bardzo jak ona lub on. Kocham Cię Harry.

-Kocham Cię.-po tych słowach było mi wszystko jedno . Wiedziałam , że mam mężczyznę swojego życia i dziecko , które pokochamy od razu jak się urodzi.

-Jedźmy do domu , zmęczona jestem .-powiedziałam wstając z drewnianej ławki.

-Radzisz sobie w szkole ?-zapytał

-Tak , jest w porządku.

Jechaliśmy w stronę mojego domu , mijaliśmy park i budynki.

-Mogę wejść ?-zapytał

-Wiesz dobrze , że tak.

-Uśmiechnął się i podniósł mnie przy biodra i postawił mnie pod schodami .

Weszliśmy do domu , jak zawsze nikogo nie było .Wszyscy były w pracy . Alex też zaczął pracować , mieli wrócić późnym wieczorem.

-Co teraz zrobimy ? Kiedy masz zamiar im o wszystkim powiedzieć ?Zamieszkamy razem? Skończysz szkołę ?-pytał o wszystko jednocześnie, nie dawał mi nawet chwili na odpowiedzieć.

-Harry , ja nie wiem dowiedziałam się o tym dzisiaj . Wiem , że muszę skończyć szkołę , a Oni dowiedzą się w swoim czasie .Chcesz ze mną zamieszkać ?-zapytałam

-Tak chcę , kupimy mieszkanie i zamieszkasz ze mną .-powiedzieć twierdząco.

-To jest pytanie czy rozkaz ?-zapytałam z uśmiechem

-Rozkaz .

Siedzieliśmy u mnie w pokoju , słuchaliśmy muzyki i wygłupialiśmy się .Nie mogłam uwierzyć , że za parę miesięcy wszystko się zmieni . Urodzę dziecko , zamieszkam z Harrym i założę rodzinę.

-Musimy poszukać już mieszkania.-powiedział po jakimś czasie.

-Masz już plany widzę.

-Tak mam , kupimy duży dom z ogródkiem i basenem , kupie Ci auto , żebyś mogła wozić je do szkoły i przedszkola . Ja będę przy Tobie ile będę mógł . Stworzymy rodzinę , a za jakiś czas znowu urodzisz mi maleństwo…

-Oj nie wiem , nie wiem….

-Ale ja wiem jedno.-powiedział

-Co wiesz ?-zapytałam.

-Że bardzo ale to bardzo Cię kocham.