Rozdział 10. ‘Karuzela uczuć..’
I tak minęły mi prawie całe wakacje .No może nie całe ,
miałam jeszcze nie cały sierpień .Związek z Harrym był pokręcony , on często
wyjeżdżał na koncerty ja zostawałam w domu i opiekowałam się Maxem . Alex
znalazł sobie dziewczynę , byli ze sobą parę tygodniu a często u nas nocowała .Nie
przeszkadzało mi to , lubiłam są .Tata całe dnie pracował .Kasia też , nie było
ich często w domu więc miałam go całego dla siebie .Często przychodził Harry ,
coś gotowaliśmy albo oglądaliśmy filmy .Nie kłóciliśmy się często , czasami ale
to były tylko sprzeczki jaki mamy wybrać film.
-wyjdziemy gdzieś dzisiaj ?-zapytałam siedząc mu na
kolanach.
-nie dam rady dzisiaj , jestem zajęty .Właściwie to muszę
iść-powiedział to szybko i zrzucił mnie z kolan.
Wylądowałam na kanapie patrząc jak zamykają się drzwi .Co go
do cholery ugryzło ? Nie powiedziałam mu nic , zapytałam tylko .Nie wiem
dlaczego tak zareagował .Miałam tego dość , w sumie od paru dni robił się jakiś
dziwny .Jak spędzaliśmy razem czas nie odzywał się do mnie albo ignorował moje
zdanie .Napisałam do Louisa esemesa ‘Hej , jak się masz ? Nie wiesz co z
Harrym?’ za parę minut otrzymałam wiadomość , rzuciłam się na łóżko i wzięłam
telefon do ręki i przeczytałam ‘u mnie wszystko jak w najlepszym porządku .Nie
wiem , w domu zachowuje się normalnie ale wybadam sytuacje .Masz moje zdanie
;).’
Miałam wtedy przynajmniej zatwierdzone , że dowiem się o co
mu chodzi .Napisałam do Hazzy esemesa ‘Hej ,coś się stało ?Od paru dni dziwnie
się zachowujesz…’ Nie odpisał , czekałam tak do wieczora , dalej nie miałam
odpowiedzi .Zadzwonił tylko Louis , że niczego się nie dowiedział i musi już
kończyć bo dziwnie to wygląda jak rozmawia pod prysznicem przez telefon .Zaczęliśmy
się śmiać i poszłam na dół coś zjeść .Zrobiłam sobie kanapki i herbatę.
-Hej , wychodzisz dzisiaj z Harrym gdzieś?-spytał tata.
-Hej , chyba nie.
-Coś się stało?
-Nie , dlaczego?
-Dziwnie wyglądasz.
Miał rację , twarz miałam bladą i kręciło mi się w głowie ,
ale to nic poważnego.Może za dużo wrażeń na dziś? Sama nie wiem , poszłam na
górę i zasnęłam.
Wstałam rano i nie wiedziałam co będę robić .Może przejdę
się gdzieś? Nie chciałam myśleć o Harrym , ale kochałam go i nie mogłam nie
myśleś .Wstałam , umyłam się ubrałam jeansy , bluzkę i czapkę z Chicago Bulls .
Prezentowała się na mojej głowie bardzo dobrze .Miałam wszystko dopasowane .Musiałam
się na czymś skupić .Wiem dopasowałam cały strój .Zeszłam na dół , w domu nie
było nikogo .Przywykłam do tego .Zjadłam śniadanie , wyprowadziłam psa i
zaprowadziłam go do domu .Wróciłam się jeszcze po komórkę , była tylko jedna
wiadomość. ‘Musimy pogadać’ brzmiało to nie fajnie , ale nie wiedziałam o co
chodzi .Był to esemes od Harrego . ‘Teraz ?’-zapytałam .Umówiliśmy się , że
przyjdę do niego , chciał przyjść do mnie , ale wolałam się przewietrzyć.
-Jestem.-powiedziałam wchodząc do mieszkania .Nikogo nie
było , Harry stał w kuchni podszedł do mnie i pocałował w policzek na
powitanie.
-Musimy porozmawiać.-powiedział patrząc na podłogę.
-Tak wiem , po to tutaj przyszłam.
-Usiądźmy.
-Dobrze.
-Nasz związek nie ma szans .Media co chwilę pytają o Ciebie .Będzie
tak lepiej dla Ciebie .Fanki też są zazdrosne.
Nie wiedziałam co mam powiedzieć . Byłam w szoku .Nie
myślałam , że kiedykolwiek mnie zostawi .Chciałam z nim być do końca życia .Kochałam
go .Tak bardzo.
-Robisz to tylko dla nich ?-zapytałam i polały mi się łzy po
policzku.
Dotknął mojej twarzy i przetarł je.
-Robię to dla Ciebie .Żeby Tobie było lepiej , uwierz.
-Nie będzie lepiej !-krzyknęłam wstając szybkim ruchem .Łzy
lały mi się po policzku jak woda w rzece .Nie wiedziałam co mam powiedzieć i
zrobić.
-Kocham Cię , wiem co robię-powiedział.
-Chyba się grubo mylisz .Czy Ty wiesz co to znaczy kochać
drugą osobę?
-Tak.
-Chyba nie.-krzyknęłam i wybiegłam z płaczem z domu .Krzyczał
żebym została .Nie chciałam patrzeć na niego więcej .Zranił mnie, bardzo mnie
zranił.
Dobiegłam do domu , byłam zmęczona .Cały czas ryczałam , jak
dziecko .Na dodatek dzwonił do mnie cały czas , nie odebrałam ani jednego
połączenia…
no nie no ! ja też sie poryczałam ! ;'c
OdpowiedzUsuńale rozdział jest ciekawy, troche szczęścia, troche smutku. czekam na więcej ;)